Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ ΤΟ 1979 ΜΙΛΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΠΟΙΗΜΑ...

Εἶναι μεγάλη δύναμη ἂν μπορῆς νὰ σωπαίνης
ὅταν οἱ ἄνθρωποι σὲ βρίζουν καὶ σὲ δυσφημοῦν,
φρόντιζε σὺ τὸ δρόμο σου ὅλο καὶ νὰ ἀνεβαίνης
καὶ μὴ ρωτᾶς ἂν εἶσαι μόνος ἢ ἂν σ’ ἀκολουθοῦν.

Ξεπέσαμε! Κι ἡ σκέψη μας καὶ τὰ φρονήματά μας
πολὺ φτηνά, πολὺ πεζὰ καὶ πολὺ χαμηλά,
ἀκούει τὰ λόγια μας καὶ βλέπει τὰ φερσίματά μας
καὶ σκανδαλίζεται μὲ μᾶς ὁ κόσμος καὶ γελᾶ.

Μὴ μοῦ μιλᾶτε γιὰ διοίκηση στὴν Ἐκκλησία.
Ἡ Ἐκκλησία εἶναι χάρη, δὲν εἶναι στρατός,
πνευματικὴ διακονία κι ὄχι ἐξουσία,
ποὺ μπορεῖ νὰ προστάζη ὁ κάθε τάχα δυνατός.