Δεν είμαστε θρησκεία, δεν είμαστε Χριστιανισμός. Είμαστε Εκκλησία, η Ορθόδοξη Εκκλησία, η «μία, ἁγία, καθολικὴ καὶ ἀποστολική Ἐκκλησία» η οποία είναι πίστη σαρκωμένη, είναι αποκάλυψη, είναι φανέρωση του Θεού στον άνθρωπο: «Λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν».

Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου 2022

ΑΓΙΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ: ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΔΥΝΑΜΗΣ ΚΑΙ ΥΠΟΜΟΝΗΣ

    Πέτρα καρτερίας και στύλος της υπομονής. Υπέμενε καρτερικά και αγόγγυστα πολλές θλίψεις και πολλά βάσανα στον βίο του. Ο Ευστάθιος ονομαζόταν Πλακίδας και ήταν ανώτερος αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού, ειδωλολάτρης αλλά άνθρωπος με αγαθή καρδιά. Έκανε πολλές φιλανθρωπίες.

    Σύμφωνα με την παράδοση, μία ημέρα καθώς κυνηγούσε ένα ελάφι, είδε στα κέρατά του να φέρει σταυρό και άκουσε μία φωνή που τον καλούσε να γίνει χριστιανός. Με αυτό το όραμα πίστεψε στον αληθινό Θεό και βαπτίστηκε χριστιανός με το όνομα Ευστάθιος. Χριστιανοί βαπτίστηκαν και η γυναίκα του Τατιανή, που έλαβε το όνομα Θεοπίστη και τα δύο παιδιά του που έλαβαν τα ονόματα Αγάπιος και Θεόπιστος. Όμως, μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα έχασε τα πάντα. Τα υπέμενε όλα με δύναμη, με καρτερία, με υπομονή.

    Η υπομονή είναι βασική αρετή με την οποία οικοδομούμε τη ζωή μας. Η ζωή των Αγίων μας δεν είναι εύκολη. Το μαρτύριο του Αγίου Ευσταθίου δίδει το μήνυμα πως η ζωή μας είναι ζωή με βάσανα, με μαρτύρια, με δυσκολίες. Ο Άγιος(με την οικογένεια του) βασανίστηκε μέχρι θανάτου και μαρτύρησε, αφού αρνήθηκε να προσκυνήσει και πάλι τα είδωλα, όπως τους ζητήθηκε από τον αυτοκράτορα Αδριανό. Ο Θεός επιτρέπει τις δυσκολίες και τα βάσανα στη ζωή μας. Η παραδοξότητα του Θεού στους ανθρώπους και στους Αγίους. Ο Άγιος ήταν στρατιωτικός, ένας ικανότατος αξιωματικός. Όλες οι τάξεις των ανθρώπων είναι στην χορεία των Αγίων της Εκκλησίας μας. Ας μας εμπνέει το μέγιστο παράδειγμα του Αγίου Ευσταθίου, η υπομονή.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

Κάποτε ο Υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης δήλωσε: «Δεν θεωρώ ότι η ασπίδα μου είναι αν κάνω τον Σταυρό μου εν παρατάξει κάθε πρωί». Για εμάς όμως ο Σταυρός είναι το σύμβολο μας, είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας της αγάπης, το όργανο σωτηρίας του ανθρώπου, η υπέρτατη θυσία του Θεανθρώπου Σωτήρα για το πλάσμα Του, ο φωτεινός οδοδείκτης στο πέλαγος της ζωής, η προστασία μας και το όπλο μας στις επιθέσεις του πονηρού και των παθών.

Το "εν παρατάξει"... Η συγκέντρωση των μαθητών για πρσευχή φανερώνει την κοινή σύναξη των μαθητών για να ζητήσουν την ευλογία της ημέρας τους και την φώτισή τους από τον Θεό. Δεν μου επιβάλει κανένας νόμος την προσευχή, αλλά εγώ αισθάνομαι την ανάγκη να στηρίξω την ελπίδα μου στον Πλάστη και Πατέρα μου, να νιώσω την σιγουριά και την ασφάλεια σε χέρια που με αγαπούν, να εμπιστευθώ την ζωή μου στον Θεό, να γεμίσω από χαρά και χάρη, να οξυγονωθεί η ψυχή μου.

Ο Χριστός και η Ελλάδα είναι ριζωμένα στον πολιτισμό μας, στην παράδοση μας, στην καρδιά μας!

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ

«Η πρώτη χριστιανική αρετή είναι η ταπεινοφροσύνη. Επάνω στην ταπεινοφροσύνη, σαν σε γερό θεμέλιο, έχτισαν οι Άγιοι όλη τους την αρετή. Ταπεινοφροσύνη βέβαια δεν είναι η κακομοιριά ή, όπως λένε σήμερα οι παιδαγωγοί, το συναίσθημα κατωτερότητος.
Ταπεινοφροσύνη είναι η μικρή ιδέα, που κανείς πρέπει να έχει κάθε φορά για τον εαυτό του και η σκέψη πως έπρεπε και μπορούσε να είναι καλύτερος.
Η ταπεινοφροσύνη είναι η προϋπόθεση για να γίνει κανείς καλύτερος, η βάση δηλαδή της προκοπής και της προόδου. Γιατί, αν δεν έχει κανείς σωστή γνώμη για τον εαυτό του, αν δεν ξέρει και δεν παραδέχεται πως είναι ακόμη χαμηλά, δεν πρόκειται ποτέ να ανεβεί ψηλότερα. «Ο ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται»» είπε ο Κύριος. «Μακάριος ὁ τὸν βίον ἔχων υψηλόν, ταπεινὸν δε τὸ φρόνημα» είπε ο Άγιος Νείλος.


Απόσπασμα από τον «Μικρό Συναξαριστή», μακαριστού Μητροπολίτου Σερβίων & Κοζάνης κυρού Διονυσίου Ψαριανού, 1980.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: «ΑΠΟ ΤΩΝ ΚΑΡΔΙΩΝ ΜΟΥ»

«Ο Θεός συγχωρεί εκείνους που συγχωρούν. Το μεγάλο μάθημα της ανεξικακίας και της συγγνώμης το δίδαξε ο Ιησούς Χριστός με την παραβολή του άσπλαχνου δούλου. [...] Για να τοποθετηθούμε ορθά και δίκαια απέναντι στον Θεό, πρέπει να ξεκινήσουμε από εκείνο που λέει ο Απόστολος Ιάκωβος, ότι «πολλὰ πταίομεν ἅπαντες». Όταν βάλεις αυτό καλά στο μυαλό σου και καταλάβεις πως είσαι και εσύ άνθρωπος αμαρτωλός, τότε βλέπεις πως δεν είναι τόσο μεγάλα τα αμαρτήματα, που σε χωρίζουν από τον αδελφό σου. [...]

Κάθε φορά, που τυχόν ο αδελφός μου με βλάπτει και μου ζητάει να τον συγχωρήσω, έχω χρέος, μα και συμφέρον, να το κάμω, για να συναντήσω και εγώ κάποτε τον Θεό έτοιμο να με συγχωρήσει. Για να διδάξει αυτό το πράγμα, ο θείος Διδάσκαλος είπε την παραβολή, για να καταλήξει στο πολύ απλό και φυσικό συμπέρασμα, και να πεί. Μην περιμένετε κάτι καλύτερο για σας από εκείνο που βρήκε ο κακός και άσπλαχνος δούλος, αν δεν συγχωρείτε ο ένας τον άλλον από την καρδιά σας, «ἀπό τῶν καρδιῶν ὑμῶν».

«Λόγος Οικοδομής», μακαριστού Μητροπολίτου Σερβίων & Κοζάνης κυρού Διονυσίου Ψαριανού, 1980. 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: «ΚΥΡΙΕ, ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΟΥ ΤΟΝ ΥΙΟΝ»

«Όσοι έχουν παιδιά μπορούν να καταλάβουν τον πόνο εκείνου του πατέρα, που πλησίασε τον Ιησού Χριστό και τον παρακάλεσε για το άρρωστο παιδί του. Μια αρρώστια του παιδιού είναι πάντα μεγάλη δοκιμασία για τους γονείς, και μάλιστα όταν αυτή η αρρώστια είναι ανίατη. [...] 
Η μεγάλη τιμή, που έδωκε ο Θεός στον άνθρωπο, είναι ότι τον κάλεσε συνεργό του στο μεγάλο και δημιουργικό έργο της διαδοχής του γένους των ανθρώπων. Κανένα από τα έργα του ανθρώπου δεν είναι τόσο ιερό και σπουδαία, όσο η γέννηση παιδιών. Η «ἔννομος συζυγία καὶ ἡ ἐξ αὐτῆς παιδοποιία». [...] Γεννήθηκε άνθρωπος στον κόσμο! Τι άλλο παραπάνω απ΄ αυτό; Ένας νέος άνθρωπος ήρθε στο σπίτι, ένα καινούργιο μέλος προστέθηκε στην οικογένεια, μία έμψυχη ύπαρξη, ένα πρόσωπο, με την θέση του στον κόσμο και τα δικαιώματά του, με την ευθύνη του και τον προορισμό του. [...] Οι γονείς έχουν χρέος να φροντίσουν για την παιδεία και για την επαγγελματική αποκατάσταση των παιδιών τους, αλλά πριν απ΄ αυτά και μαζί με αυτά να τα αναθρέψουν μέσα στο σπίτι με τον λόγο και με το παράδειγμά τους. Μάλιστα, η μητέρα έχει το μέγα προνόμιο, μαζί με το γάλα και το αίμα της, να ποτίσει το παιδί της με την ευσέβεια και τον φόβο του Θεού.

Κάθε μητέρα και κάθε πατέρας, μέσα στους τόσους κινδύνους, που διατρέχουν τα παιδιά τους σήμερα, να πάρει το παιδί του και να ζητήσει την προστασία και την προκοπή κοντά στον Ιησού Χριστό, με τα ίδια εκείνα λόγια: «Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν».

«Λόγος Οικοδομής», μακαριστού Μητροπολίτου Σερβίων & Κοζάνης κυρού Διονυσίου Ψαριανού, 1980.

«Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ», ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ.

«Παρεδόθη ὁ Κύριος, ἀδελφοί μου, εἰς τὰς χεῖρας τῶν παρανόμων Ἑβραίων· ὑβρίσθη, ἐδάρθη, ἐσταυρώθη κατὰ τὸ ἀνθρώπινον· Τὴν Μεγάλην Τετάρτην ἐπωλήθη ὁ Κύριος καὶ τὴν Μεγάλην Παρασκευὴν ἐσταυρώθη. Πρέπει καὶ ἡμεῖς οἱ εὐσεβεῖς χριστιανοὶ νὰ νηστεύωμεν πάντοτε, μὰ περισσότερον τὴν Τετάρτην, διότι ἐπωλήθη ὁ Κύριος καὶ τὴν Παρασκευήν, διότι ἐσταυρώθη. Ὁμοίως ἔχομεν χρέος νὰ νηστεύωμεν καὶ τὰς Τεσσαρακοστάς, καθὼς ἐφώτισεν τὸ Ἅγιον Πνεῦμα τοὺς ἁγίους Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἐνομοθέτησαν νὰ νηστεύωμεν, διὰ νὰ νεκρώνωμεν τὰ πάθη καὶ νὰ ταπεινώνωμεν τὸ σῶμα, καὶ μάλιστα μὲ τὰ ὀλίγα ζῶμεν μὲ εὐκολίαν. Ἐγὼ ἠμπορῶ νὰ ζήσω μὲ 100 δράμια ἄρτου· ἐκεῖνα τὰ εὐλογεῖ ὁ Θεός, διότι εἶνε ἀναγκαῖα· καὶ ὄχι νὰ τρώγωμεν 110· ἐκεῖνα τὰ 10 τὰ καταρᾶται, διότι εἶνε χαράμι· εἶνε ἐκείνου ὁποὺ πεινᾶ (45). Φυλάγετε αὐτὰς τὰς τέσσαρας Τεσσαρακοστάς, χριστιανοί μου; Ἐδῶ πῶς πηγαίνετε; Ἂν εἶσθε χριστιανοί, πρέπει νὰ τὰς φυλάγετε· μάλιστα τὴν Μεγάλην Τεσσαρακοστήν».

Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2022

«ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ», ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ

«Πρέπει καὶ ἡμεῖς, ἀδελφοί μου, νὰ χαιρώμεθα πάντοτε, μὰ περισσότερον τὴν Κυριακήν, ὁποὺ εἶνε ἡ Ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ μας. Διότι Κυριακὴν ἡμέραν ἔγινεν ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας. Κυριακὴν ἡμέραν μέλλει ὁ Κύριος νὰ ἀναστήση ὅλον τὸν κόσμον.

Πρέπει καὶ ἡμεῖς νὰ ἐργαζώμεθα τὰς ἓξ ἡμέρας διὰ ταῦτα τὰ μάταια, γήϊνα καὶ ψεύτικα πράγματα, καὶ τὴν Κυριακὴν νὰ πηγαίνωμεν εἰς τὴν ἐκκλησίαν καὶ νὰ στοχαζώμεθα τὰς ἁμαρτίας μας, τὸν θάνατον, τὴν κόλασιν, τὸν παράδεισον, τὴν ψυχήν μας ὁποὺ εἶνε τιμιωτέρα ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμον, καὶ ὄχι νὰ πολυτρώγωμεν, νὰ πολυπίνωμεν καὶ νὰ κάμνωμεν ἁμαρτίας· οὔτε νὰ ἐργαζώμεθα καὶ νὰ πραγματευώμεθα τὴν Κυριακήν.

Ἐκεῖνο τὸ κέρδος ὁποὺ γίνεται τὴν Κυριακὴν εἶνε ἀφωρισμένο καὶ κατηραμένο, καὶ βάνετε φωτιὰ καὶ κατάρα εἰς τὸ σπίτι σας καὶ ὄχι εὐλογίαν· καὶ ἢ σὲ θανατώνει ὁ Θεὸς παράκαιρα, ἢ τὴν γυναῖκα σου, ἢ τὸ παιδί σου, ἢ τὸ ζῶόν σου ψοφᾶ, ἢ ἄλλον κακόν σου κάμνει.

Ὅθεν, ἀδελφοί μου, διὰ νὰ μὴ πάθετε κανένενα κακόν, μήτε ψυχικὸν μήτε σωματικόν, ἐγὼ σᾶς συμβουλεύω νὰ φυλάγετε τὴν Κυριακήν, ὡσὰν ὁποὺ εἶνε ἀφιερωμένη εἰς τὸν Θεόν. Ἐδῶ πῶς πηγαίνετε, χριστιανοί μου; Τὴν φυλάγετε τὴν Κυριακήν; Ἂν εἶσθε χριστιανοί, νὰ τὴν φυλάγετε».

«ΓΙΑΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΕΓΙΝΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ», ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ

«Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ Θεός, ἀδελφοί μου, ὁ γλυκύτατος αὐθέντης καὶ Δεσπότης, ὁ ποιητὴς τῶν Ἀγγέλων καὶ πάσης νοητῆς καὶ αἰσθητῆς κτίσεως, παρακινούμενος ὁ Κύριος ἀπὸ τὴν πολλήν του ἀγαθότητα ὁποὺ ἔχει εἰς τὸ γένος μας, σιμὰ εἰς ἄπειρα χαρίσματα ὁποὺ μᾶς ἐχάρισε καὶ μᾶς χαρίζει καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν καὶ ὥραν καὶ στιγμήν, ἐκαταδέχθη καὶ ἔγινε καὶ τέλειος ἄνθρωπος ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ ἀπὸ τὰ καθαρώτατα αἵματα τῆς Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας, διὰ νὰ μᾶς κάμη νὰ ἔβγωμεν ἀπὸ τὰς χεῖρας τοῦ διαβόλου, καὶ νὰ μᾶς κάμῃ υἱοὺς καὶ κληρονόμους τῆς βασιλείας του, νὰ χαίρωμεν πάντοτε εἰς τὸν παράδεισον μαζὶ μὲ τοὺς Ἀγγέλους καὶ νὰ μὴ καιώμεθα εἰς τὴν κόλασιν μὲ τοὺς ἀσεβεῖς καὶ τοὺς διαβόλους».

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ

«Ὁ πανάγαθος, ἀδελφοί μου, καὶ πολυέλεος Θεὸς εἶνε ἕνας, καὶ ὅποιος λέγει ὅτι εἶνε πολλοὶ θεοί, εἶνε διάβολος. Εἶνε δὲ καὶ Τριάς, Πατήρ, Υἱὸς καὶ Ἅγιον Πνεῦμα· μία φύσις, μία δόξα, μία βασιλεία, ἕνας Θεός. Εἶνε δὲ ἀκατάληπτος, Κύριος ἀνερμήνευτος, παντοδύναμος, ὅλος φῶς, ὅλος χαρά, ὅλος εὐσπλαγχνία, ὅλος ἀγάπη. Δὲν ἔχομεν κανένα παράδειγμα νὰ παρομοιάσωμεν τὴν Ἁγία Τριάδα, ἐπειδὴ καὶ δὲν εὑρίσκεται ἄλλο εἰς τὸν κόσμον.

Μὰ διὰ νὰ λάβη παραμικρὴν βοήθειαν ὁ νοῦς μας, φέρνουν μερικὰ παραδείγματα οἱ θεολόγοι τῆς Ἐκκλησίας. Σιμὰ εἰς τὰ ἄλλα μᾶς φέρνουν καὶ τὸν ἥλιον. Ὁ ἥλιος ἠξεύρομεν ὅλοι πὼς εἶνε ἕνας, ἕνας εἶνε καὶ ὁ Θεός· καὶ καθὼς ὁ ἥλιος φωτίζει τοῦτον τὸν κόσμον τὸν αἰσθητόν, οὕτω καὶ ἡ Ἁγία Τριάς, ὁ Θεός, φωτίζει τὸν νοητόν. Εἴπομεν, ἀδελφοί μου, πῶς ὁ ἥλιος εἶνε ἕνας, μὰ εἶνε καὶ τρία μαζί· ἔχει ἀκτίνας, ὁποὺ ἔρχονται εἰς τὰ ὄμματά μας ὡσὰν γραμμαί, ὡσὰν κλωσταί· ἔχει καὶ φῶς, ὅπου ἐξαπλώνεται εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Μὲ τὸν ἥλιον ὁμοιάζομεν τὸν ἄναρχον Πατέρα, μὲ τὰς ἀκτίνας τὸν συνάναρχον Υἱόν, καὶ μὲ τὸ φῶς τὸ ὁμοούσιον Πνεῦμα.

Εἶνε καὶ ἄλλος τρόπος νὰ καταλάβετε τὴν Παναγίαν Τριάδα. Πῶς; Νὰ ἐξομολογηθῆτε καθαρά, νὰ μεταλάβετε τὰ Ἄχραντα Μυστήρια μὲ φόβον καὶ μὲ εὐλάβειαν, καὶ τότε θὰ σᾶς φωτίση ἡ χάρις τοῦ Παναγίου Πνεύματος νὰ καταλάβετε καλύτερα. Αὐτὴν τὴν Παναγίαν Τριάδα ἡμεῖς οἱ εὐσεβεῖς καὶ ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ δοξάζομεν καὶ προσκυνοῦμεν».

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: «ΜΕΣΟΝ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ»

    «Με θάλασσα μοιάζει πραγματικά ο βίος των ανθρώπων. Με θάλασσα τρικυμισμένη, μέσα στην οποία πλέομε και βασανιζόμαστε από τα κύματα. [...]
    Όπως, όταν οι μαθητές θαλασσομαχούσαν, ο Διδάσκαλος προσευχόταν γι΄ αυτούς απάνω στο βουνό, έτσι κι όταν εμείς παλέβωμε για να νικήσουμε τους πειρασμούς της αμαρτίας και για να αντέξουμε στα φυσικά δεινά που μας κυκλώνουν «πάντοτε ζῶν καὶ καθήμενος ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ... ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν», αναστήθηκε από τους νεκρούς, αναλήφθηκε στον ουρανό, κάθεται στα δεξιά του Θεού Πατέρα και μεσιτεύει πάντα για μας [...]
        Η αρετή δεν είναι κατόρθωμα μόνο του ανθρώπου αλλά είναι έργο της ανθρώπινης θελήσεως και της θείας χάρης. Ο Θεός θέλει και μπορεί και ξέρει τον τρόπο να σε σώσει. Θέλε και εσύ να σωθείς! Ο Ιησούς Χριστός «ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν», όταν εμείς περνάμε πλέοντας το πέλαγος του βίου και βασανιζόμαστε από τα κύματα «μέσον τῆς θαλάσσης».

Πηγή: «Λόγος Οικοδομής», μακαριστού Μητροπολίτου Σερβίων & Κοζάνης κυρού Διονυσίου Ψαριανού, 1980.